خانه / آخرین اخبار / نقره ی با ارزشی که بعد از ۸ سال گرفته شد

نقره ی با ارزشی که بعد از ۸ سال گرفته شد

شاید کمتر کسی فکرش را میکرد که علی حسینی بعد از محرومیت ۱۲ ساله اش در مسابقات کرده جنوبی بتواند دوباره به مسابقات وزنه برداری برگردد و حتی بتواند موفق به کسب مدال خوش رنگ نقره در مسابقات جهانی آمریکا ۲۰۱۷ شود. این خود معنی های بسیاری دارد. تلاش برای رسیدن به هدف حتی بعد از سال ها محرومیت یعنی انگیزه بالا در وجود یک ورزشکار یعنی از دست ندادن امید برای پیروزی. از این انگیزه قوی باید تقدیر شود و سرلوحه کسانی قرار گیرد که با یک شکست خود را می بازند و تمام تلاش های خود و مربیان و … را نادیده می گیرند.
وزنه بردار فوق سنگین ایران در رقابت های جهانی سال ۲۰۱۷ آمریکا روز شنبه گفت: از عملکردم در رقابت های وزنه برداری قهرمانی جهان در آمریکا راضی هستم و امیدوارم بتوانم در مسابقات آینده مدال خوش رنگ تر از نقره بگیرم.
سعید علی حسینی هشت سال پیش و قبل از پیکارهای قهرمانی سال ۲۰۰۹ جهان در کره جنوبی به دلیل مثبت اعلام شدن آزمایش دوپینگ برای بار دوم و براساس قوانین آن زمان فدراسیون بین المللی با محرومیت ۱۲ ساله روبرو شد. او سال گذشته و پس از تغییر قوانین و کاهش محرومیت به هشت سال، توانست شانس دوباره بازگشت به وزنه برداری را به دست آورد. محرومیت این وزنه بردار ۲۴ اکتبر ۲۰۱۷ ( دوم آبان) به پایان رسید و او بعد از هشت سال دوباره به میادین بازگشت و در رقابت های وزنه برداری قهرمانی جهان در آمریکا به مدال نقره رسید.
رقابت های وزنه برداری قهرمانی سال ۲۰۱۷ جهان روزهای ۶ تا ۱۴ آذر در شهر آناهیم لس آنجلس برگزار شد که تیم ملی ایران برای نخستین مرتبه قهرمان جهان شد.
وی که در رقابت های قهرمانی بزرگسالان جهان بعد از هشت توانست با کسب مدال نقره، نخستین مدال جهانی خود را در این رده سنی کسب کند، در گفت و گو با خبرنگار ایرنا افزود: دوری از میادین در همه هشت سال گذشته برایم سخت بود و مسابقات جهانی آمریکا می توانست سرنوشت من را عوض کند. اگر در این رقابت ها مدال نمی گرفتم، بی انگیزه می شدم.
وزنه برداری فوق سنگین ایران افزود: توانستم با کمتر از سه ماه تمرین و با وجود دیر اضافه شدن به اردوی تیم ملی به مدال نقره جهان دست یابم که این مدال، انگیزه زیادی برای ادامه کار ایجاد کرد.
وزنه بردار اردبیلی تیم ملی ادامه داد: با وجود دیر اضافه شدن به اردو با آمادگی خوبی به آمریکا رفتم و در حرکات یک ضرب به دلیل مصدومیت زانو و التهاب نتوانستم خوب کار کنم و به همین دلیل وزنه سبک ۲۰۳ کیلوگرم را انتخاب کردم. البته مصدومیت زانو سبب شده بود که در اردوها نتوانم خوب کار کنم و به گونه ای این روند را ادامه دادم که به رقابت های جهانی برسم و خدا را شکر در حرکات دو ضرب جبران کردم و توانستم مدال نقره جهان را بگیرم.
وی با اشاره به حساسیت مردم برای حضور او در رقابت های جهانی خاطر نشان کرد: مردم در این سال ها توجه زیادی به وضعیت من داشتند و به نوعی منتظر بازگشتم به میادین بودند و خدا را شکر توانستم دست پر برگردم و دل مردم را شاد کنم.
این وزنه بردار تیم ملی به سطح بالای فنی دسته فوق سنگین در رقابت های جهانی اشاره کرد و گفت: تمرینات خوبی را پشت سر گذاشته بودم و برای کسب مدال طلا به همراه بهداد سلیمی دیگر وزنه بردار دسته فوق سنگین ایران، برنامه ریزی کرده بودم. ما برای باختن به آمریکا نرفته بودیم و از سوی دیگر لاشا تالاخادزه گرجستانی نیز حریف با کیفیتی بود و در این مسابقات با مجموع ۴۷۷ کیلوگرم رکوردی را به جای گذاشت که تاکنون هیچ کس به آن نزدیک هم نشده بود.
رکوردار جوانان جهان بیان داشت: البته رکورد مجموع ۴۵۴ کیلوگرمی که من از خود به جای گذاشتم نیز در المپیک ریو مدال می گرفت، چرا که به غیر از لاشا تالاخادزه گرجستانی در المپیک ریو، نفرات دوم، سوم و چهارم در حرکت دو ضرب بالاتر از ۲۴۰ کیلوگرم را بالای سر نبرده بودند.
وی در مورد حضور در لیگ کشتی باشگاه های ایران، خاطر نشان کرد: بعد از گذشت هشت سال دوری از میادین، دوست دارم در مسابقات بیشتری شرکت کنم. البته اولویت من حضور در بازی های آسیایی ۲۰۱۸ جاکارتا و بعد از آن مسابقات جهانی است و اگر بدنم آماده بود در لیگ ایران نیز به روی تخته خواهم رفت.
منبع: ایرنا

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *